Michael Moorcock by Elric Destanı 2- Kader Denizlerindeki Denizci

Author:Elric Destanı 2- Kader Denizlerindeki Denizci [Denizci, Elric Destanı 2- Kader Denizlerindeki]
Language: eng
Format: mobi
Published: 0101-01-01T00:00:00+00:00

11.

LORMYR KIYILARI ILIK bir sisin içinde gözden

kaybolmuştu. Dük Avan Astran'ın yelkenlisinin

pruvası batıya, Kaynayan Deniz'e çevrilmişti.

VilnüYli mürettebat böyle bir iklime ve çalışma şartlarına alışık değildi. Elric işlerini yavaş

yavaş yapmalarını izlerken mağrur bir havayla

çalıştıklarını düşündü.

Geminin pupasında Elric'in yanında duran Kont

Kelkafa Smiorgan alnındaki teri silerek

homurdandı. "Vilmir'liler çok tembeldir Prens Elric. Böyle bir yolculuk için Dük Avan'm gerçek denizcilere ihtiyacı var. Eğer şans verilseydi ona iyi bir takım kurabilirdim ..."

Elric gülümsedi. "İkimize de şans verilmedi Kont Smiorgan. bir emrivaki yapıldı. Dük Astran zeki bir adam."

"Bu benim saygı duyacağım bir zekâ değil çünkü bize seçim şansı vermedi. Eski bir özdeyiş, özgür adam esirden daha iyi bir yoldaş olur, der."

"Şansın varken neden ayrılmadın Kont Smiorgan?"

"Hazine lafını duyduğum için," dedi açıkça siyah sakallı adam. "O zaman Mor Şehirlere gururla dönebilirim. Yönettiğim filonun kaybolduğunu

unutma..."

Elric hak verdi.

143

"Benim amacım açık" dedi Smiorgan. "Seninkiyse daha karmaşık. Başka insanların içki ya da kadın arzuladığı gibi sen de sanki tehlike arzuluyorsun

- sanki tehlike içindeyken unutuyorsun, unutmak istediklerini."

"Birçok profesyonel asker için de geçerli değil mi bu?"

"Sen sıradan bir profesyonel asker değilsin, Elric. Bunu sen de çok iyi biliyorsun."

"Yine de karşılaştığım tehlikelerin çok azı unutmama yardımcı oldu," dedi Elric. "Hatta yüzleştiğim ikilemi - daha da arttırdılar,

içgüdülerim ırkımın gelenekleriyle çatışıyor."

Elric derin bir nefes aldı. "Tehlikenin olduğu yere gidiyorum - çünkü orada bütün bu trajedi ve paradoksu açıklayan bir cevap bulabileceğimi

düşünüyorum. Ama yine de onu hiç bulamayacağımı biliyorum."

"Ve bu da R'lin K'ren A'a'ya yelken açışının nedeni, ha? Uzak atalarının aradığın cevabı

bildiğini umuyonsun?"

"RTin K'ren A'a bir efsane. Harita gerçek olsa bile birkaç harabeden başka ne bulabiliriz ki?

Imrryr on binlerce yıldır ayakta. Bu şehir, halkım Melnibone'a yerleşmeden ez az iki yüzyıl önce

kuruldu. Zaman RTin K'ren A'a'yı yok etmiştir."

"Ya heykel? Şu Yeşim Adam, Avan'ın bahsettiği?"

"Heykel hâlâ var olsa bile geçen yüzlerce yüzyıl içinde yağmalanmıştır."

"Peki, Yaşamaya Mahkûm Edilmiş Yaratık?"

"Efsane."

"Ama her şeyin Dük Avan'ın anlattığı gibi olmasını umuyorsun, değil mi. . ?" Kont Smiorgan Elric'in koluna elini koydu. "Öyle değil mi?"

Elric ileriye, denizden yükselen buhara baktı.

Kafasını iki yana salladı.

"Hayır, Kont Smiorgan. Dük Avan'm söylediği gibi olmasından korkuyorum."

Rüzgâr oldukça tuhaf bir şekilde esiyor, sıcaklık arttıkça

144

yelkenlinin ilerleyişi zorlaşıyor, mürettebat

giderek daha çok terlemeye ve korkuyla hsıldaşmaya başlamıştı. Herbirinin yüzünde acı ve korku dolu bir ifade vardı.

Sadece Dük Avan sakinliğini koruyor gibi

görünüyordu. Adamlarına cesur olmaları

gerektiğini, kısa süre sonra çok zengin

olacaklarını söylüyordu. Küreklerin indirilmesi için emir verdi, çünkü rüzgâra artık

güvenilemezdi. Homurdanmaya başlayan adamlar

gömleklerini çıkardılar, derileri İstakoz gibi kızarmıştı. Dük Avan bunu görünce şaka yaptı ama Vilmir'liler kendi yurtlarının sakin sularında yaptıkları gibi, onun şakalarına gülmüyorlardı artık. Halbuki kendi sularında daha kötü havalarda bile neşeliydiler.

Geminin etrafındaki sular kükreyerek kaynıyordu ve buharın her şeyi örtmesi yüzünden aletlerinin çok azını kullanabiliyorlardı.

Bir an için yeşil bir şey denizden fırladı ve

gözden kaybolmadan önce onlara baktı.

Çok az yemek yiyip çok az uyuyorlardı ve Elric, zamanının çoğunu geçirdiği pupayı çok nadiren terk ediyordu. Kont Smiorgan sıcaklığa sessizce

katlanmaya çalışıyor ve Dük Avan sıcağın farkında değilmiş gibi davranarak gemide neşeli neşeli

dolaşıp adamlarının morallerini yükseltmeye

çalışıyordu.

Sular, Kont Smiorgan'ı büyülemişti. Buralardan bahsedildiğini duymuştu ama hiç geçmemişti. "Bu sular denizin sadece dış kısımları, Elric" dedi hayretle. "Ortalarının nasıl olduğunu bir düşün."

Elric sırıttı. "Düşünmemeyi tercih ederim.

Böyle giderse gün bitmeden kaynayarak ölmekten korkuyorum.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.